Alweer een wiel uitgevonden

Een flinke RSI noopte mij ertoe mijn aloude spraakherkenningssoftware (1) weer eens af te stoffen en in ere te herstellen. Want ook in mijn vertaalsoftware, ook wel "CAT-tools" (2) blijft er nog aardig wat typewerk te doen - en wat te denken van de dagelijkse E-mail correspondentie? Echter na enige tijd ging mij het snoertje, dat de hoofdtelefoon met de PC verbindt danig irriteren. Het hing over mijn toetsenbord, ook als ik het eerst een slag om de copyholder gaf. Ook onder het toetsenbord zat het in de weg: het in het kabeltje geïntegreerde volumeknopje zat exact daar waar het toetsenbord op het werkblad rust. Daar moest wat op te vinden zijn. Draadloos. Mijn ervaringen met bluetooth-oplossingen deden mij in die richting zoeken. Ik bezat al een bluetooth adapter (om onderweg met mijn laptop en de GSM te kunnen Internetten) en schafte een draadloze hoofdtelefoon (3) aan die volgens de beschrijving PC-compatible was.

Het nieuwe setje aan de praat krijgen was echter een heel ander verhaal. Het downloaden van een software-update voor de adapter en een uitgebreide en vooral langdurige E-mail wisseling met de helpdesk van de fabrikant van de adapter leidde niet tot het gewenste resultaat, de headset was en bleef onzichtbaar op de pc. Ik twijfelde aan de compatibiliteit van de adapter, nergens vond ik exacte informatie over al of niet ondersteunde apparaten.

Ik vond een adapter die volgens de specificaties wel een headset ondersteunde. Deze schafte ik aan. Ook deze configuratie liet zich niet zonder slag of stoot installeren, maar deze maal was één E-mailbericht van de helpdesk van deze - andere - fabrikant (4) voldoende om WindowsXPSP2 te vertellen dat hij zich niet overal mee moet bemoeien en ziet, het wonder is geschied. Mijn spraakherkenningssoftware moest wel heel erg wennen aan de nieuwe gadgets, maar na enige training in mijn beide talen kende mijn oude vriend mijn stem bijna weer helemaal terug. En aangezien ik het "oortje" praktisch de gehele dag actief gebruik, is het telefoneren via Internet meteen ook geregeld.

Ik zou willen dat vooral de vertalers met wie ik regelmatig (samen-) werk allemaal (gratis) Skype (5) nemen, want overleggen wordt sneller en gemakkelijker als ik op mijn scherm kan zien wie er wel of niet achter zijn/haar pc zit. Net als bij MSN (waarin ik altijd mijn dicteersoftware gebruik) kun je in dit programma aangeven wie er wel of niet mogen zien of je on line bent en wie jou mogen bellen; ook kun je de software domweg uitschakelen als je tijdens het dicteren van je vertaalwerk niet gestoord wenst te worden.